100 jaar terug in tijd…

Gogo and fam.

Aangekomen in Masvingo halen we Petty en kids op die met dikke winterjassen in de barre kou op ons wachten. De 4e brug links, 15 km over de zandweg, tegenover the Butcher links in het pikkedonker zoeken naar een zandpaadje die naar onze verblijfplaats leidt. Warm onthaald worden we zeker in het firehouse waar Gogo vol smart op ons wacht. Ze woont hier samen met haar kleinkinderen die haar verzorgen en helpen en de moeders werken in Zuid-Afrika of zijn niet meer…

Gogo and friends

Gogo and friends

Een vuurtje met een blok hout van 1,5 meter lang en 50cm doorsnee houdt ons goed warm in het rond aardewerkhuisje zonder afzuiging. Na een paar minuten is het snakken naar frisse lucht en branden je ogen van de rook die de kamer heeft blauw gezet.

Een rondleiding op het terrein in de duisternis laat zien waar de sanitaire voorzieningen zijn, mocht je die nog niet hebben geroken. It’s back to basics! Gelukkig hebben we ons eigen bedje bij ons. Wat een luxe zo’n tent!

De volgende ochtend pakken we de sunrise mee vanaf de lokale heuvels. De buren van de heuvel ontvangen ons als sterren wanneer ze zien dat we een camera bij ons hebben. Met gezin, met ons en individueel willen ze allemaal op de foto. Een super onthaal en kennismaking met de lokale bevolking van Masvingo op deze mooie vroege morgen.

Terug bij Gogo en kids wordt er al hard gewerkt: het zandpad is aangeveegd, de vaat is gedaan,  vuile was ligt klaar voor de handwas en het Afrikaans ontbijt staat klaar; thee (minimaal 4 scheppen suiker) met gebakken zoete aardappel en gekookte aardappels met lokale vegetables en saus. Heavy stuff op de vroege morgen, maar wel met heel veel liefde bereid!

Rond 7u lopen de kids naar primary of secundairy school. Dat willen wij zien! The headmaster van de school ontvangt ons met open armen en verteld vol trots over de school en het 5-jaren plan; elektriciteit voor de huizen van de leraren staat op nr.1…
Hij wilde toch ook nog heel graag de nieuwe computer laten zien die hij voor de kinderen had gekocht, maar ze hadden nog geen printer…  Ieder kansje waar iets te halen valt proberen ze te benutten!

Iedere maandag en woensdag houden ze een assembly; alle kids in ‘uniform’ op het schoolplein in rijen strak zij aan zij om te bidden en het volkslied te zingen. Terwijl ze luisteren naar een voordracht uit de bijbel kijkt ieder kort en bruin koppie ons drieën aan. Achter ons ontstaat een ‘groepje’  met laatkomers: 30-40 kinderen die ons van achter aanstaren.

Deze ervaring doet ons beseffen hoeveel mensen volledig back to basic leven! Like we went back in time! Het maakt je dankbaar voor alles wat we in Nederland hebben. Maar tegelijkertijd lijken de mensen daar niet minder gelukkig te zijn dan wij…

Foto’s!